W ostatnim czasie w mediach (WPROST, Radio Nowy Świat) usłyszałam informacje dotyczące działania publicznych poradni psychologiczno – pedagogicznych, obok których nie potrafię przejść obojętnie.
Od zawsze czuję ogromną odpowiedzialność za słowo. Wiem, że to dzisiaj rzadkie, szczególnie w social mediach. I właśnie tam bywa, że rzucone oskarżenie zaczyna żyć swoim życiem i niszczy autorytet tych, których rolą jest wspieranie osób tego wsparcia potrzebujących.
Piszę przede wszystkim do Was, osób pracujących w poradniach psychologiczno – pedagogicznych i będzie tych postów więcej, a wszystkie niech służą podniesieniu jakości pracy poradni.
Niedopuszczalne w naszej pracy jest ignorowanie potrzeb osób, które o tę pomoc się do nas zwracają. To zawsze był (i ufam jest) priorytet w naszej pracy, aby ta pomoc była na jak najwyższym poziomie i przekazywana w zrozumiałej formie.
W związku z tym napiszę kilka postów. Robię to wyłącznie dla edukacji – nie dla polemiki.
Osobom zwracającym się z wnioskami do poradni chcę napisać, że niestety nie każda sprawa zostanie zaopiekowana i zakończona tego samego dnia. Wynika to z różnorodności spraw, w tym ze stopnia ich złożoności. Czy rodzic powinien to wiedzieć? Nie musi. Wiedzieć to muszą pracownicy poradni i to po ich stronie leży odpowiedzialność za wyjaśnienie np. kolejnych etapów postepowania diagnostycznego.
Zgodnie z Rozporządzeniem MEN z dnia 9 sierpnia 2017 r. w sprawie zasad organizacji i udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach, pomocą psycholologiczno – pedagogiczną obejmuje się dzieci i młodzież, nie tylko wyłącznie z inicjatywy poradni, a z inicjatywy:
§ 5. Pomoc psychologiczno-pedagogiczna w przedszkolu, szkole i placówce jest udzielana z inicjatywy:
1. ucznia;
2. rodziców ucznia;
3. dyrektora przedszkola, szkoły lub placówki;
4. nauczyciela, wychowawcy grupy wychowawczej lub specjalisty, prowadzących zajęcia z uczniem;
5. pielęgniarki środowiska nauczania i wychowania lub higienistki szkolnej;
6. poradni;
7. asystenta edukacji romskiej
8. pomocy nauczyciela;
9. (uchylony);
10. pracownika socjalnego;
11. asystenta rodziny;
12. kuratora sądowego;
13. organizacji pozarządowej, innej instytucji lub podmiotu działających na rzecz rodziny, dzieci i młodzieży.
§ 2. 2. Potrzeba objęcia ucznia pomocą psychologiczno-pedagogiczną w przedszkolu, szkole i placówce wynika w szczególności:
1. z niepełnosprawności;
2. z niedostosowania społecznego;
3. z zagrożenia niedostosowaniem społecznym;
4. z zaburzeń zachowania lub emocji;
5. ze szczególnych uzdolnień;
6. ze specyficznych trudności w uczeniu się;
7. z deficytów kompetencji i zaburzeń sprawności językowych;
8. z choroby przewlekłej
9. z sytuacji kryzysowych lub traumatycznych;
10. z niepowodzeń edukacyjnych;
11. z zaniedbań środowiskowych związanych z sytuacją bytową ucznia i jego rodziny, sposobem spędzania czasu wolnego i kontaktami środowiskowymi;
12. z trudności adaptacyjnych związanych z różnicami kulturowymi lub ze zmianą środowiska edukacyjnego, w tym związanych z wcześniejszym kształceniem za granicą.
Zapis „w szczególności” oznacza, że katalog nie jest zamknięty i w przedszkolu, szkole i placówce, możemy obejmować pomocą z innych, nie wymienionych wyżej przyczyn. Widzicie więc wyraźnie, że nie potrzeba dokumentu z czerwoną pieczątką, by uczeń/uczennica otrzymali wsparcie. Od 1 września 2022 roku w przedszkolach i szkołach zostały uregulowane przepisy dotyczące zatrudniania specjalistów (psychologa, pedagoga specjalnego), co ma na celu zwiększenie dostępności do specjalistów i właśnie jak najszybszą pomoc dzieciom i młodzieży. Rodzice/opiekunowie w tym czasie możecie wnioskować o pogłębioną diagnozę w poradni, nie martwiąc się, że Wasze dziecko nie ma wsparcia.
Przejdźmy, do wniosków, które można składać do poradni nie tylko w firmie papierowej, ale również elektronicznej.
Zgodnie z Rozporządzeniem MEN z dnia 7 września 2017 r. w sprawie orzeczeń i opinii wydawanych przez zespoły orzekające działające w publicznych poradniach psychologiczno-pedagogicznych wynika jasno, że do poradni nie składacie Państwo wyłącznie wniosków w postaci papierowej:
§ 5. 1. Zespoły wydają orzeczenia i opinie na pisemny wniosek rodzica dziecka lub ucznia lub na pisemny wniosek pełnoletniego ucznia, zwanych dalej „wnioskodawcą”.
2. Wniosek o wydanie orzeczenia lub opinii składa się do zespołu, o którym mowa w § 3. Wniosek składa się w postaci papierowej albo elektronicznej.
3. Wniosek w postaci elektronicznej składa się za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej utworzonej na podstawie ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. Do wniosku wnioskodawca dołącza elektroniczne kopie dokumentów, o których mowa w § 6 ust. 3-6, uwierzytelnione przy użyciu kwalifikowanego podpisu elektronicznego lub podpisu potwierdzonego profilem zaufanym ePUAP. Na żądanie przewodniczącego zespołu wnioskodawca przedstawia oryginały dokumentów.
4. Jeżeli wniosek o wydanie orzeczenia lub opinii został złożony do zespołu niewłaściwego do jego rozpatrzenia, przewodniczący zespołu niezwłocznie przekazuje wniosek do poradni, w której działa zespół właściwy do rozpatrzenia wniosku, zawiadamiając o tym wnioskodawcę.
5. Jeżeli z treści wniosku o wydanie orzeczenia lub opinii wynika, że nie dotyczy on wydania orzeczenia lub opinii, albo jest złożony przez osobę nieuprawnioną, przewodniczący zespołu niezwłocznie zwraca wniosek wraz z wyjaśnieniem przyczyny zwrotu wniosku oraz informacją o możliwym sposobie załatwienia sprawy.
6. W przypadku potrzeby wydania dziecku lub uczniowi:
1) dwóch rodzajów orzeczeń albo
2) orzeczenia i opinii, albo
3) dwóch rodzajów orzeczeń i opinii - wnioskodawca składa jeden wniosek.
I słowo ode mnie, osoby przez wiele lat zarządzającej poradnią. Szybko nie znaczy dobrze. Czas potrzebny na pogłębioną diagnozę jest ważny i skracanie go odbija się zawsze na jakości.
Długie oczekiwania na diagnozę w poradni? To oczywiście naganne, ale nie zależy wyłącznie od poradni, a już na pewno digitalizacja tego nie zmieni. To problem znaczniej bardziej złożony – chętnie i o nim opowiem.
Wszystkie wydawane przez poradnie dokumenty, w tym opinie i orzeczenia, są już od dawna w systemie elektronicznym i w tej formie możecie je Państwo otrzymać. W tych „papierowych teczkach” znajduje się dużo więcej niż opinie i orzeczenia, m.in. kwestionariusze testów, które są objęte tajemnicą. Zaginięcie teczki? Chyba żartem jest oskarżanie poradni za złe działanie firm świadczących usługi pocztowe czy kurierskie.
Tyle o wnioskach. W kolejnych poście dowiecie się dlaczego czasami musicie poczekać 14, 30 lub 60 dni na wydanie opinii czy orzeczenia lub przenieść się z dzieckiem z jednej poradni do drugiej.